RON BOSZHARD

Ron Boszhard begint als cabaretier en in 1991 haalt hij de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Enkele jaren later gaat hij voor IDTV werken en in 1996 wordt hij presentator voor de TROS. Eén van zijn bekendste programma's is Pluk De Dag, waar hij willekeurig mensen meeneemt naar een onbekende bestemming om een dagje plezier te hebben. In 1998 wordt hij de Nederlandse presentator van Spel zonder grenzen.

Ik (Ischa) interview hem over deze periode.

Bekijk de video

Het interview

Het interview is gehouden op 11 maart 2011 en de vragen zijn behalve door mij (Ischa uit Nederland) ook geleverd door Kostas en Christos uit Griekenland, Alan uit Groot-Brittannië en Sébastien uit Frankrijk.

Vraag en antwoord

  • Gesteld door Kostas en Alan. Hoe ben je bij Spel zonder grenzen terecht gekomen? Was het iets dat je graag wilde doen?

    Ik ben er eigenlijk gewoon voor gevraagd. Ik kan me herinneren dat ik in 1999 voor de zomer ben gevraagd of ik Spel zonder grenzen wilde presenteren. Het was in Italië en ik heb er niet echt bij stilgestaan om dat te gaan doen. Maar ik vond het altijd, vroeger ook, een heel leuk programma, dus ik was wel heel erg enthousiast.

  • Gesteld door Kostas. Wat is je beste herinnering/moment van Spel zonder grenzen?

    Mijn beste herinnering? Wat me altijd bij blijft is dat ik best wel fanatiek en zeer chauvinistisch en je hoopt dus dat Nederland ver komt. Ze zijn er een paar keer heel dichtbij geweest. Dat blijft me altijd bij en wat me ook bij blijft, is de hoeveelheid camera's die daar staan, want je moet niet vergeten dat er heel veel EEG-ploegen zijn, dat betekent dat Italië zorgt voor de globale shots en elke presentator had een eigen cameraploeg bij zich, dus het wemelde daar van de ploegen die dat programma probeerden te filmen. Het grote massale indrukwekkende aantal camera's.

  • Gesteld door Kostas en Christos. Waren er ook slechte herinneringen en weet je nog momenten die je liever had willen vergeten?

    Dat is lastig, want het is in 1999 gebeurd en alles zakt een beetje weg. Ik kan me geen slechte herinneringen bedenken.

  • Gesteld door Kostas. Is het moeilijk om een show als Spel zonder grenzen te presenteren?

    Nee. Het gaat om de kandidaten. Het is natuurlijk een eer om het te presenteren. Je hoeft als presentator helemaal niet zo veel te doen, alleen maar de kandidaten volgen. Verder gaat het allemaal vanzelf. Je hoeft als presentator helemaal niet extra je best te doen om van niets iets te maken. Het is al iets! Het ziet er prachtig uit en wij Nederlanders zijn chauvinistisch, dus we willen allemaal dat Nederland wint. Het is spannend en je merkt dat het bij kinderen heel erg populair is. Het is absoluut niet moeilijk.

  • Gesteld door Kostas. Hoe is het om samen te werken met mensen uit verschillende landen?

    Dat is soms lastig, ook soms met de taal. Maar iedereen zit wel een beetje op een “eilandje”, je ziet elkaar niet zo heel veel, maar je ziet wel dat het een enorme productie is.

  • Gesteld door Kostas. Heb je nog contact met de andere presentatoren van Spel zonder grenzen?

    Nee.

  • Gesteld door Kostas en Alan. Heb je herinneringen toen Nederland deelnam in de jaren '70, ook met Zeskamp en zo?

    Absoluut: ik heb het vaak gezien als klein jongetje. Zelf heb ik Dick Passchier nog een paar keer ontmoet en die vond het ook erg leuk. Dat was toen bij de NCRV!

  • Gesteld door Kostas en Alan. Waarom is Nederland na 1998 gestopt en niet teruggekeerd in 1999? Was je er teleurgesteld over?

    Ik vond dat het programma zeker een doorstart verdiende, omdat het heel goed scoorde. We hadden echt hele hoge kijkcijfers, maar het was een geldkwestie.

  • Gesteld door Kostas. Er werd een poging gedaan om Spel zonder grenzen in 2007 terug op de buis te brengen, maar dat ging niet door. Geloof je dat het mogelijk is voor de Europese tv om het ooit weer nieuw leven in te blazen?

    Ik denk dat het altijd mogelijk is dat het terug zou kunnen komen als we het gezamenlijk allemaal willen. Wat ik begrepen heb is dat een aantal landen meer geld moeten betalen dan andere landen. Hoe dat komt? Vraag me dat niet, want ik weet het niet, maar daardoor haken sommige landen dus af, omdat het een geldkwestie is. Het is nu eenmaal een duur programma.

  • Gesteld door Kostas. Wat betekent Spel zonder grenzen voor jou?

    Veel. Ik heb er veel van geleerd en ik ben blij dat ik het heb mogen presenteren.

  • Gesteld door Alan. Hoe ben je de Nederlandse presentator van Spel zonder grenzen geworden?

    Ik ben in principe gewoon gevraagd.

  • Gesteld door Alan. Kende je Jack van Gelder en hoe moeilijk was het om in zijn rol te stappen?

    Ik kende Jack heel erg goed en ik ben ook een groot fan van Jack, vooral van zijn verslagen op de radio, het WK en het EK. Ik heb het er met Jack ook over gehad; Jack wilde het niet meer, want het is toch een hap uit je jaar, want ik zat een maand lang in Italië en Jack wilde het gewoon niet meer. Hij voelt zich ook geen presentator en zei: “Laat mij het commentaar maar gewoon doen”. Het was niet moeilijk voor mij om hem te vervangen. Het is alleen moeilijk om iemand te vervangen die het niet meer mag doen. Maar in dit geval was dat niet zo.

  • Gesteld door Alan. Heb je zelf ook spellen uitgeprobeerd?

    Nee. Wat er gebeurde, is dat de ploegen, de gemeente altijd op (bijvoorbeeld) een maandag. Op een dinsdag werden de spellen geprobeerd, dan was er een rustdag en op donderdag gingen we het opnemen en op vrijdag ging iedereen weer weg. Ik zag de spellen eigenlijk pas op de dag zelf, dus ik ging er altijd heel vroeg heen en maakte een rondje om uit te vinden wat de spellen allemaal precies inhielden.

  • Gesteld door Alan. Alle afleveringen zijn tussen mei en augustus 1998 opgenomen. Was je al die tijd in Trento (voor repetities, de planning van vergaderingen en de opnamen) of ben je tussendoor ook naar huis gegaan?

    Ik geloof dat ik drie keer naar huis ben gegaan, verder was ik er altijd.

  • Gesteld door Alan. Wat dacht je van de serie die werd opgenomen op één plaats in plaats van de 'oude stijl' van het reizen door Europa?

    Ik vind één plaats beter, want het reizen met zo'n productie is schier onmogelijk.

  • Gesteld door Alan. Het weer in Trento was onvoorstelbaar en bij de eerste aflevering was het echt slecht weer. Hoe voelde je je, drijfnat op die eerste opname? En veroorzaakte die regen nog technische of praktische problemen?

    Nee, er waren geen praktische problemen. Ik kan me wel herinneren dat het iets later begon omdat het echt plenste van de lucht en het is ook echt een heel lastig plaatje, dus je hoopt dat het toch nog een beetje overtrekt. Dat deed het niet. Het was nog wel het allerergste voor het publiek dat er zat. Een klein aantal Italianen op de tribune die helemaal verdronken. Het had gelukkig geen technische problemen, al was het heel erg jammer dat vooral bij zo'n eerste aflevering het zo'n slecht weer was. Overal lagen ook plassen en je moest zorgen dat je niet te hard liep, want het was overal spekglad.

  • Gesteld door Alan. Hoe voel je je nu, ongeveer 13 jaar later, over je korte tijd met Spel zonder grenzen? Is het iets dat met grote letters op je CV staat als een gespreksonderwerp?

    Nee.

  • Gesteld door Alan. Als Spel zonder grenzen of Zeskamp terug op tv komt, zou je er dan weer bij betrokken willen zijn?

    Als ik het weer zou mogen presenteren, heel graag. Alleen de laatste reeks van Spel zonder grenzen, dat is het stedenspel, heeft Yolanthe gedaan.

  • Gesteld door Christos. Kun je ons een ontmoeting/vergadering beschrijven tussen de presentatoren en de productieteams?

    Ik kan me niet herinneren dat er een vergadering was tussen presentatoren. De regisseurs hielden alles bij en aan de hand van de regisseur maakten wij het programma.

  • Gesteld door Christos. Heb je ook moeilijkheden gehad aan het begin of tijdens het programma?

    Nee hoor.

  • Gesteld door Sébastien. Als Spel zonder grenzen een zomerprogramma is, waarom heeft de TROS het dan in de winter (van 1999) uitgezonden? Wat vind je ervan?

    In de winter kijken er meer mensen en in de zomer zitten er bij de publieke omroep veel herhalingen. Als Nederland op vakantie is en je maakt zo'n prachtig programma, vind ik het eigenlijk heel prettig dat ze het in de winter uitzenden.

  • Gesteld door Ischa. Jij hebt de presentatie van Jack van Gelder overgenomen, maar Jack was nog wel de voice-over! Waar was hij? Zat Jack in een commentaarcel of heeft hij het commentaar pas later opgenomen?

    Jack heeft het later opgenomen. Daar ben ik ook bij geweest en ik heb met open mond gekeken hoe hij het deed: hij gaat zitten, hij krijgt wat informatie en hij spreekt het in één keer in, zonder het maar één keer over te hoeven doen. Inspreken is een vak!

  • Gesteld door Ischa. Wat vond je nou de leukste spellen? En de minder leuke?

    Minder leuk is lastig, maar één van de hoogtepunten is het spel met de koks waarbij de kippen naar beneden gleden. De koks moesten van de ene kant naar de andere kant een taart overbrengen. Daar waren kippen, varkens en allerlei andere dieren die naar beneden gleden om die kok naar beneden te zetten. Dat vond ik een heel mooi spel. Maar ik kan me ook een spel herinneren met een giraffennek waarbij deelnemers giraffen werden, met hun bek een blaadje moesten pakken en naar de andere kant moesten brengen. Ik kan me de vossenjacht herinneren, dat waren mensen die als vossen eieren uit een bak moesten halen. Eigenlijk bestond het spel alleen maar uit hoogtepunten.

  • Gesteld door Ischa. De hele serie is opgenomen in een enorm decor in Trento. Maar was er zoal nodig voor dat enorme decor en hoe lang heeft het geduurd voordat het er stond en weer was afgebroken?

    Dat weet ik niet, want ik ben daar nooit bij geweest. Ik vond het wel schitterend, ook als je daar heel dichtbij stond. Het was niet van nep te onderscheiden. Alle stenen, alles zag er waanzinnig uit. Het was echt een stad die daar ineens stond en ik vind echt dat een programma als Spel zonder grenzen zo'n mooi decor verdient.

  • Gesteld door Ischa. De laatste vraag! We hebben nu aantal vragen aan jou gesteld, maar wij (de mensen van JSFnet) hopen ook een keer een aantal vragen te stellen aan de hoofdscheidsrechter Denis Pettiaux. Maar hoe rechtvaardig vond je Denis en de andere scheidsrechters? Waren ze soms niet een beetje te streng naar jouw idee?

    Soms heb je natuurlijk wel een soort meningsverschil, maar het blijft gewoon een spelletje. Daar komt bij, zo zie ik het dan, het blijft een televisieprogramma. Je maakt een mooi televisieprogramma en ik vond hem zeker niet te streng. Soms ben je het met een beslissing niet helemaal eens. Maar ik had niet het gevoel dat hij partijdig was. Dat is wel heel erg belangrijk.

Zie ook